Mama

Zapomina o drobiazgach,szczególach.A ja gubię się w uczuciach,przestrzeni i czasie.Nie wiem,czy siedzi przed telewizorem lub jest w Chorwacji albo na Morawach.A może w Czarnogórze ogląda  swój ulubiony serial?Niedawno pokazała bliznę,której nigdy nie zauważyłem.Ukryła się za dużym kamieniem podczas samolotowego ostrzału,odprysk pocisku ją zranił.Była małą dziewczynką.

Czas

kiedy jest się młodym biegnie powoli,kiedy starym przyśpiesza.nic bardziej złudnego.stoi w miejscu.ciało się starzeje,umysł gnuśnieje,zapomina,konserwuje wpadając w konserwatyzm.
a czas niezmiennie,nieubłaganie drwi,jeśli nadać mu ludzką,śmieszną cechę.

Tandeta z afazją w tle

Wszechogarniająca,wszędobylska,obezwładniająca,zatykająca dech w piersi zachwytem nad samą sobą.

Afazja

Afazja, nieorzekanie – pojęcie występujące w filozofii starożytnych sceptyków oznaczające zaprzestanie komunikowania sądów po zawieszeniu wydawania wszystkich sądów.
Afazja nie polega na całkowitym zamilknięciu, ale na przestawaniu wydawania sądów co do natury rzeczywistości – sceptyk może mówić, nie może jednak sądzić, że tak jak mówi z pewnością jest rzeczywiście, może mówić tylko zachowując pełną świadomość, że to co mówi jest tylko jego mniemaniem.

Ataraksja

Ataraksja (stgr. ???????? – brak zamętu, niepokoju) – niewzruszoność, równowaga ducha, ideał spokoju wewnętrznego człowieka. Stan osiągany przez wyzbycie się nadmiernych pragnień oraz lęku przed śmiercią i cierpieniem, a znajdowanie radości duchowych, których źródłem jest cnota i rozum. Termin ten wprowadził Demokryt, a charakterystyczny jest dla filozofii cynizmu, stoicyzmu i sceptycyzmu. Zgodnie z nimi jest to stan doskonały, stanowiący warunek szczęścia, a niekiedy nawet z nim tożsamy. U sceptyków wynikał z wstrzymania się od wszelkich osądów (epoché, afazja).
W psychologii ataraksja to pewnego rodzaju obojętność na własną krzywdę – nieprzejmowanie się swoimi problemami, podchodzenie do nich z dużym dystansem. Ludzie z taką cechą są bardzo zrównoważeni psychicznie, najczęściej też nigdy nie płaczą. Reakcja na bodźce zewnętrzne jest u nich minimalna.
Pojęciem zbliżonym do pojęcia ataraksji jest apatheia.

Prawie wszystko się zgadza.Oprócz reakcji na bodźce minimalne.Czasami ronię łzy,oglądając filmy.Tylko moja córka śmieje się z tego.Bo oglądam irańskie,japońskie,argentynskie,chińskie,nowozelandzkie,tureckie itp filmy.

Smutek

Smutek to równoległe odwrócenie wektorów.Albo w lewo,albo prawo.Lub w prawo i w lewo.W przeszłość lub przyszłość.Przyszłość lub przeszłość..Cierpienie i radość.Radość i cierpienie.W tej karuzeli na końcu  zostaje odruch wymiotny ...i smutek.
A przecież są południki.I skosy.

Chleb

(historia prawdziwa opowiedziana przez Krzysia K.)
To już kolejny sklep,który odwiedzamy z Wołodią w poszukiwaniu niekrojonego chleba.Może jednak kupimy taki?
Nikt,kurwa,nie będzie za mnie decydował,jakiej grubości kromki bedę jadł-odpowiada Wołodia.